"Podczas gdy wojny rosyjsko-turecka, angielsko--afganistańska i podbój Turkmenii przez Rosję zaostrzyły stosunki ro-syjsko-angielskie, to zajęcie Egiptu przez Anglię i w ogóle cała walka o podział Afryki pogarszały stosunki między Anglią i Francją. Napięty charakter przybrała rywalizacja francusko-włoska, gdy Francja zagarnęła Tunezję. To właśnie popchnęło Włochy na drogę współpracy z Niemcami i Austro-Węgrami. Na ten okres (tj. lata osiemdziesiąte) przypadają pierwsze wystąpienia Niemiec jako nowego pretendenta do terytoriów kolonialnych. W miarę jak rosła handlowa i kolonialna ekspansja cesarstwa niemieckiego, przybierały na ostrości sprzeczności między Niemcami i Anglią. Dwa te państwa były na początku bieżącego stulecia największymi kapitalistycznymi mocarstwami Europy, toteż właśnie między nimi dojrzewał stopniowo podstawowy antagonizm imperialistyczny, który głównie przyczynił się do wybuchu pierwszej wojny światowej. Skoro Anglia była największym mocarstwem kolonialnym, nic dziwnego, że właśnie z nią w pierwszym rzędzie zderzał się imperializm niemiecki w swym dążeniu do nowego podziału kolonii. "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972